Homoseksualiteit –
Kunnen we het er even over hebben?

Homoseksualiteit is een wetenschappelijke term ontwikkeld aan het eind van de 19de eeuw om opnieuw een nieuwe bijzondere groep mensen te omschrijven die een aangeboren fysieke en emotionele aantrekkingskracht voelen tot mensen van hetzelfde geslacht in plaats van tot mensen van het andere geslacht. De term heteroseksualiteit, die mensen aanduidt die zich aangetrokken voelen tot het andere geslacht, ontstond in dezelfde periode. De menselijke seksualiteit is een complex gegeven en houdt meer in dan alleen tot wie men zich aangetrokken voelt; het is een onlosmakelijk deel van iemands persoonlijkheid en opvatting en opstelling ten opzichte van het leven en andere mensen.

Net zoals sommige mensen ZDA (adventisten) verwarren met LDS (mormonen), verwarren heteroseksuelen vaak homoseksualiteit met andere termen. Homoseksualiteit is niet:

• pedofilie (mensen die seks hebben met kinderen – wat strafbaar is – als gevolg van machtsmisbruik hetzij als gevolg van een ontwikkelingsstoornis doordat zij zelf misbruikt zijn als kind)
• transseksualiteit (degenen die zichzelf identificeren als het ene geslacht maar de geslachtskenmerken hebben van het andere geslacht
• interseksualiteit (degenen met onduidelijk genitaliën or genitaliën van beide geslachten).

Waarschijnlijk wel, maar mogelijk bent u zich niet bewust van zijn of haar geaardheid. Sommige onderzoekers geloven dat ongeveer 10% van de bevolking een homoseksuele geaardheid heeft, maar veel homoseksuelen komen daar niet voor uit, “zijn in de kast” uit angst om afgewezen en vervolgd te worden. Een onderzoek dat enkele jaren geleden is uitgevoerd door het departement voor het gezinsleven van de Generale Conferentie onthulde dat ongeveer 10% van de adventisten wereldwijd te maken hebben met homoseksualiteit. Met onze huidige ledental van bijna 15 miljoen, wereldwijd, betekent dit dat ongeveer 1,5 miljoen van hen homoseksueel zijn. Helaas verlaten uiteindelijk velen van hen de kerk omdat zij zich afgewezen en veroordeeld voelen.

Anders gesteld, herinnert u zich het moment waarop u bewust koos om heteroseksueel te worden? Gevoelens van menselijke aantrekkingskracht zijn geen keuze. Mensen met een homoseksuele geaard­heid komen geleidelijk tot het besef, meestal aan het begin van de pubertijd, dat zij zich aangetrokken voelen tot iets anders dan de meeste mensen rondom hen. Zoals veel homoseksuelen zeggen, “Waarom zou iemand ervoor kiezen om afgewezen, gehaat en afgescheiden te worden van familie en vrienden?” Bovendien, seksueel gedrag kan of kan niet hetzelfde zijn als seksuele aantrekkingskracht.
Sommige heteroseksuelen bijvoorbeeld, kunnen ervoor kiezen zich voor een tijd  homoseksueel te gedragen terwijl sommige homoseksuelen er voor kunnen kiezen om als heteroseksueel in het huwelijk te stappen in een poging te voldoen aan de sociale verwachtingen. Maar dit zegt echter niets over hun seksuele geaardheid.

Onderzoek van de laatste drie decennia wijzen op een hersenontwikkeling voor de geboorte en menselijke genetica als de meest waarschijnlijke oorzaken van mannelijke homoseksualiteit. De concentratie van mannelijke hormonen in de baarmoeder kan invloed hebben op de ontwikkeling van het voortplantings­centrum in de hersenen. Tevens wijzen erfelijkheids­onderzoeken van identieke en niet-identieke tweelingen sterk uit dat menselijke erfelijkheid waarschijnlijk een belangrijke rol speelt. Onderzoek naar vrouwelijke homo­seksualiteit heeft nog niet veel plaatsgevonden; maar ook daar is bewijs gevonden van erfelijke biologische verschillen. Bovendien geloven sommige experts dat omgevingsfactoren deze biologische verschillen kunnen versterken of accentueren. Dergelijke biologisch bepalende factoren zijn niet vergelijkbaar met de erfelijke neiging tot alcoholisme of verslaving, noch met het zich laten verleiden tot bedrog of promiscuïteit. Veel onderzoekers geloven dat seksuele geaardheid een natuurlijke variant is zoals de kleur van de ogen of het haar en het links- of rechtshandig zijn, omdat het voorkomt in bijna alle soorten van leven.

Authentiek onderzoek dat door onafhankelijke, medische vakgenoten is beoordeeld, wijst uit dat er nagenoeg geen bewijs is van blijvende verandering. Velen die beweren dat zij hun homoseksualiteit overwinnen beweren dit in de overtuiging dat God het voor hen zal doen. Ze kunnen een heteroseksueel trouwen en kinderen krijgen, maar onderzoek toont aan dat de meesten van hen uiteindelijk tot de conclusie komen dat er geen werkelijke verandering is gekomen in hun homo­seksuele geaardheid. Veel homoseksuelen die zijn opgegroeid in adventistische gezinnen hebben jarenlang God gevraagd om hen te veranderen. Ze proberen hulp te zoeken bij genezingsprogramma’s, afkeer-therapieën en zelfs duiveluitdrijving, maar zonder resultaat. Het is wreed hun te vertellen dat zij veranderd zouden zijn als ze maar genoeg geloof hadden gehad of meer hadden gebeden. Deze houding herinnert aan de christelijke veroordeling in de voorgaande eeuwen dat linkshandig zijn “des duivels” is en de overtuiging dat men rechtshandig kon worden als men genoeg geloof had.  Mensen die wordt verteld dat zij te weinig geloof hebben beginnen vaak te geloven dat God hen afgewezen heeft. In wanhoop brengen sommigen zichzelf schade toe of plegen zelfmoord.

De bijbel spreekt niet specifiek over het aangeboren zijn van een homoseksuele geaardheid in de context van een toegewijde, monogame relatie. Homoseksualiteit wordt niet genoemd in de Tien Geboden noch wordt hierover gesproken door Jezus en de profeten. Toch wijzen veel christenen naar zes bijbelse passages die bepaalde vormen van homoseksueel gedrag veroordelen, op dezelfde manier als bepaalde vormen van heteroseksueel gedrag worden veroordeeld. Een niet onbelangrijk aantal verstandige en gerespecteerde adventistische leiders hebben zich serieus en onder gebed met dit onderwerp bezig gehouden, in een poging om het te begrijpen op een zo goed en onbevangen mogelijke manier als maar mogelijk is. Als de bril van het vooroordeel wordt afgezet, geven vooruitgang in de wetenschap, psychologie en geneeskunde de kerk de middelen om dit complexe onderwerp te bestuderen en te begrijpen als de tegenwoordige waarheid. De discussie die daarop volgt is zeker niet uitputtend, noch is het bedoeld als geleerd argument, maar een uitnodiging tot verder onderzoek. (Voor een diepgaand onderzoek zij verwezen naar het hoofdstuk van John R. Jones in het boek Christianity and Homosexuality: Some Seventh-day Adventist Perspectives.)

Genesis 19:4-9. Het is niet waarschijnlijk dat elke man, jong en oud, in alle hoeken van Sodom, homoseksueel was. Zij waren waarschijnlijk heteroseksuele mannen die van plan waren om de vreemdelingen die in hun stad waren gearriveerd in serie te dwingen tot groepsseks. In die cultuur, gegeven het feit dat Lot, die ook een ‘outsider’ was, de engelen zijn gastvrijheid had aangeboden, zouden de inwoners van Sodom hen heel goed voor spionnen hebben kunnen aanzien. Homoseksuele verkrachting, of iemand behandelen “als een vrouw” was in die cultuur een gebruikelijke manier om vijanden te vernederen. Toen latere bijbelse schrijvers de zonden van Sodom beschreven, verwezen zij niet naar homoseksualiteit, maar naar arrogantie, ongastvrijheid en gebrek aan zorg voor de armen en behoeftigen. Zie Ezechiël 16:49 en Lucas 10:12.

Leviticus 18:22, 20:13. De voorschriften uit Leviticus 17-26 gaan over rituele reinheid in het dagelijkse leven van de hebreeuwse maatschappij en, zoals sommigen geloven, slaan in het bijzonder op de levieten. Deze voorschriften worden beschouwd als een op zichzelf staande eenheid, aangeduid als “Levensheiliging”. Mozes laat  hoofdstuk 18 voorafgaan door een uitdrukkelijk bevel om zich te onthouden van de praktijken van de afgodendienaars in Kanaän en Egypte. Het oogmerk van de wetten die verbieden om twee soorten gewassen op een akker te verbouwen, kleding te dragen die geweven is uit twee stoffen, dieren met elkaar te kruisen of het haar en de baard te knippen zoals de heidenen doen, lijkt een scheiding aan te brengen met de praktijken van heidense volken. (Zie Leviticus 20:26.) Het seksueel penetreren van een man werd beschouwd als het gebruiken van een man als een vrouw, een vervaging van het onderscheid tussen de seksen en daarom moest het voorkomen worden door het onderhouden van rituele reinheid. In het Nieuwe Testament zegt Paulus dat in Christus het onderscheid tussen jood en heiden is opgeheven. Zoals de besnijdenis zijn dergelijke rituele wetten niet meer bindend voor hen die Christus volgen. Wij hebben niet de macht om te kiezen welke wetten nog steeds gelden.

Romeinen 1:24-31. Paulus’ punt in de eerste drie hoofdstukken van Romeinen is dat iedereen, zowel de heiden als de jood, een zondaar is en afhankelijk van Gods genade. Schrijvend uit Corinthe, het centrum van aanbidding van Aphrodite, een godin die beide seksen vertegen­woordigde, beschrijft Paulus heidenen met gelijkgeslachtelijke tempel orgieën, waarvan hij weet dat zijn joodse publiek het zal associëren met afgodendienst. En dan keert hij zich tegen hen en maakt hen duidelijk dat ook zij zondaars zijn. Er vanuit­gaande dat iedereen zich vanzelf­sprekend tot het andere geslacht aangetrokken voelt, zegt Paulus dat mannen en vrouwen zich afwendden van wat natuurlijk voor hen was en in wellust ontbrandden voor hun eigen sekse en als gevolg daarvan vervuld werden van afgunst, haat tegen God enz. Vandaag de dag realiseren wij ons dat wat natuurlijk is voor heteroseksuelen, niet natuurlijk is voor homoseksuelen. Noch wellust en de andere zonden die zijn genoemd maken noodzakelijkerwijs deel uit van een christelijke homoseksuele levenstijl. Het is moeilijk om Paulus’ woorden toe te passen op toegewijde homoseksuele christenen.

1 Corinthiërs 6:9-11; 1 Timoteus 1:8-10. In deze opsomming van ondeugden gebruikt Paulus twee Griekse woorden waarvan de betekenis onduidelijk is. Malakos, wat letterlijk zacht betekent. Het komt drie keer voor in de evangeliën als een omschrijving voor kleding die een zekere verwijfde zinnelijkheid in levensstijl uitdrukt van hun Romeinse onderdrukkers, tegenover de deugd van ruwe kracht onder de vervolgde christenen. Als hier een seksueel associatie gemaakt kan worden, dan zou het naar mannelijke prostituees kunnen verwijzen die hun gezichten opmaakten en zijden kousen droegen om zowel mannelijke als vrouwelijke clientèle aan te trekken. Arsenokoitai, is een samenstelling van woorden voor man en gemeenschap (coïtus). Dit is het oudst bekende gebruik. Het wordt ook gevonden in latere seculiere literatuur, meestal in overeen­komstige lijsten van ondeugden en verwant aan woorden die een uitbuitende economische natuur aanduiden, zoals dieven (1 Corinthiërs 6:10) en slaven­handelaren (1 Timoteus 1:10). Het kan ook verwijzen naar een homoprostitué of naar mannen die gebruik maakten van mannelijke prostitués. Als deze woorden zijn vertaald als verwijzend naar homoseksualiteit, dan duidt dat op een moderne culturele invulling.

De bijbelse passages die hier worden besproken kunnen worden beschouwd als verwijzend naar homoseksuele verkrachting, heidense gelijkgeslachtelijke riten, cultische onreinheid of afgedwongen seksuele praktijken: gedragingen die veranderd kunnen worden, wat evenwel niet geldt voor seksuele geaardheid.

Heteroseksueel huwelijk: Het advies dat vaak wordt gegeven door pastors en leraren is, “Zoek een leuk meisje en trouw met haar.” Wilt u werkelijk dat uw dochter of zoon trouwt met iemand die homo­seksueel is en die zich niet werkelijk aangetrokken voelt tot de schoonheid van het andere geslacht noch die kan waarderen? Heteroseksuele partners getrouwd met iemand met een andere seksuele voorkeur denken meestal dat er iets mis met hen is – dat zij niet aantrekkelijk of begerenswaardig genoeg zijn, terwijl de homoseksuele partners overspannen raken door zich voor te doen wat ze niet zijn en dat niet volhouden. Deze huwelijken houden zelden langer dan tien jaar stand.

Celibaat: Sommige kerkleiders adviseren hun homoseksuele leden om hun levenlang celibatair te blijven. Paulus noemt het celibaat een gave en zegt dat het beter is om te trouwen dan te branden van verlangen. Hoe is dit advies toepasbaar op homoseksuelen? Zoals de meeste protestanten beschouwen wij de celibaatsbelofte voor katholieke priesters, zelfs in een geestelijk ondersteunende gemeenschap, als een onnatuurlijke levensstijl. Zij die heel hun leven proberen celibatair te blijven kunnen nog steeds last hebben van schuld­gevoelens vanwege hun aangeboren verlangens en aantrekkingskracht. Kwetsbaar voor de verleiding in een moment van zwakte kunnen zij in emotionele nood komen en seksueel overdraagbare ziektes oplopen. Gedegen onderzoek heeft aangetoond dat grote toename van de gezondheid, bevrediging en geluk gevonden worden in intieme relaties, wat leidt tot een langer en gelukkiger leven. Hebben wij als christenen wel het recht om homoseksuelen in onze gemeenschap te veroordelen tot een korter leven vol spanning? Als we homoseksuelen belangrijke, liefdevolle relaties ontzeggen, ontnemen we hun de mogelijkheid om Gods liefde voor hen beter te verstaan.

Toegewijde relatie. De meeste homoseksuele adventisten verlangen naar een hechte, liefdevolle familie als waarin zij opgroeiden. Zij willen een levenspartner met wie zij een stabiel en voor beiden zinvol leven kunnen opbouwen. Seksualiteit is een klein, hoewel belangrijk, deel van hun leven. Net zoals hun heteroseksuele medemensen willen zij kuis blijven totdat zij een verbintenis aangaan, en houden ze zich verre van pornografie, promiscuiteit en overspel. Veel christenen, en een toenemend aantal adventisten onderschrijven deze mogelijkheid, omdat liefde de basis vormt van het Koninkrijk der Hemelen.

Omdat er nog veel is wat we niet begrijpen over homoseksualiteit, betaamt het ons te herinneren wat de bijbel zegt, “Het is niet goed voor de mens dat hij alleen is”, “Veroordeel niet, opdat gij niet veroordeelt wordt”, “Draagt elkanders lasten” en “Hebt uw naaste lief als uzelf.”

De bereidheid om te luisteren naar de ervaringen van degenen die homoseksueel (of anders-geslachtelijk) zijn, is de eerste stap om hen als normale menselijke wezens te zien met oprechte gevoelens. Zij lijken heel veel op diegenen onder ons die heteroseksueel zijn, op één ding na dan. Zij zijn mensen met dezelfde verlangens en dezelfde doelen en aspiraties als andere christenen; we maken deel uit van dezelfde mensheid en hebben dezelfde Schepper.

Van onze Heiland, die er vaak voor koos om met gemarginaliseerde mensen en verschoppelingen van de maatschappij “omgang te hebben,” werd gezegd dat Hij het geknakte riet niet wil breken en de kwijnende vlaspit niet wil uitdoven. Wanneer een homoseksuele man of vrouw bij ons in de kerk komt, zou het evangelie van liefde ons als volgelingen van Jezus moeten oproepen om hem of haar te benaderen met menselijkheid, als mede-zondaar. Als we hem of haar verwerpen en weigeren toe te staan om met ons gemeenschap te vieren, ontnemen wij Gods Heilige Geest dan niet een gelegenheid om te werken in ons en hun hart?

De adventistische overtuigingen met betrekking tot de scheiding van kerk en staat zouden ons moeten aanzetten tot het ondersteunen van gelijkberechtiging van homo’s en lesbiënnes om hen te beschermen tegen haatdelicten en discriminatie in werk en huisvesting.

• De Wereld Gezondheids Organisatie schrapte in 1981 homoseksualiteit van zijn lijst van geestelijke ziektes.

• De Amerikaanse Academy of Pediatrics and Council on Child and Adolescent Health heeft verklaard dat homoseksualiteit geen keuze is en niet veranderd kan worden.

~ ~ ~ ~ ~
Voor meer informatie kunt u contact opnemen met:
Familie en Vrienden:
www.someone-to-talk-to.net   ~  Dit e-mailadres is beveiligd tegen spambots, u heeft JavaScript nodig om het te kunnen bekijken   
Homo’s en Lesbiennes: www.sdakinship.org  ~  Dit e-mailadres is beveiligd tegen spambots, u heeft JavaScript nodig om het te kunnen bekijken  

Uit het Engels vertaald door Ruud Kieboom